Aby wyjaśnić cel czynności („po co?”), używamy to + bezokolicznik, in order to + bezokolicznik albo so that + zdanie. „So that” stosujemy, gdy podmioty obu części są różne lub gdy potrzebny jest czasownik modalny (can, will, would).
Budowa
| Schemat | Przykład |
|---|---|
| to + base verb | I went out to buy bread. |
| in order to / so as to + base verb | She studied in order to pass. |
| so that + subject + can/could/will/would | I left early so that I could catch the train. |
Kiedy tego używamy
- Ten sam podmiot: I called to ask about the job. (Zadzwoniłem, żeby zapytać o pracę.)
- Różne podmioty: She spoke slowly so that we could understand. (Mówiła wolno, żebyśmy mogli zrozumieć.)
- Cel negatywny: in order not to, so as not to lub so that … won't.
- Pismo formalne woli in order to i so as to.
Przykłady
- I went to the shop to buy milk.
Poszedłem do sklepu, żeby kupić mleko. - She studied hard in order to pass the exam.
Uczyła się pilnie, żeby zdać egzamin. - He left early so that he wouldn't miss the train.
Wyszedł wcześnie, żeby nie spóźnić się na pociąg. - I'm saving money so that I can travel.
Oszczędzam pieniądze, żeby móc podróżować. - They spoke quietly so as not to wake the baby.
Mówili cicho, żeby nie obudzić dziecka. - Write it down so that you won't forget.
Zapisz to, żebyś nie zapomniał.
Typowe błędy
- „For” + czasownik: I went there for to buy → to buy. (po polsku „żeby kupić”)
- Czasownik podstawowy po so that: so that I buy → so that I can buy.
- „So” bez „that” zwykle oznacza skutek: It was raining, so I stayed in. (Padało, więc zostałem w domu.)