Aby zrelacjonować polecenie, prośbę lub radę, używamy czasownik wprowadzający + osoba + (not) to + czasownik podstawowy. Nie ma przesunięcia czasów ani „that”. Wybrany czasownik (tell, ask, order, warn, advise, remind) pokazuje siłę komunikatu.
Budowa
| Schemat | Przykład |
|---|---|
| told + person + to + base verb | "Sit down!" → He told me to sit down. |
| asked + person + to + base verb | "Please help." → She asked me to help. |
| told + person + not to + base verb | "Don't touch." → He told me not to touch it. |
Kiedy tego używamy
- Polecenia: The teacher told us to be quiet. (Nauczyciel kazał nam być cicho.)
- Prośby: She asked me to open the window. (Poprosiła mnie, żebym otworzył okno.)
- Rady i ostrzeżenia: He advised me to see a doctor. (Poradził mi iść do lekarza.) They warned us not to swim.
- Przeczenie: not to + czasownik: He told me not to worry. (Powiedział mi, żebym się nie martwił.)
Przykłady
- "Close the door." → She told me to close the door.
„Zamknij drzwi.” → Kazała mi zamknąć drzwi. - "Please wait here." → He asked us to wait there.
„Proszę tu poczekać.” → Poprosił nas, żebyśmy tam poczekali. - "Don't be late." → She told him not to be late.
„Nie spóźnij się.” → Powiedziała mu, żeby się nie spóźnił. - "Stop!" → The officer ordered him to stop.
„Stój!” → Policjant nakazał mu się zatrzymać. - "Can you help me?" → She asked me to help her.
„Możesz mi pomóc?” → Poprosiła mnie, żebym jej pomógł. - "Be careful." → My mother warned me to be careful.
„Uważaj.” → Mama ostrzegła mnie, żebym uważał.
Typowe błędy
- Zdanie z „that”: He told me that I sit down → He told me to sit down. (po polsku „żebym usiadł”)
- Brak osoby: She asked to help → She asked me to help.
- Don't + czasownik: He told me don't go → not to go.