„Future in the past” służy do mówienia o przyszłości widzianej z punktu w przeszłości. Jest częsta w opowieściach i mowie zależnej. „Was / were going to” często pokazuje plan, który się nie spełnił; „would” służy do przewidywań i tego, co wydarzyło się później w opowieści.
Budowa
| Schemat | Przykład |
|---|---|
| was/were going to + base verb | She was going to call me. |
| would + base verb (narrative / reported) | He said he would help. |
| was/were + verb-ing (arrangement) | I was meeting him that evening. |
| was/were about to + base verb | The film was about to start. |
Kiedy tego używamy
- Niespełniony plan: I was going to tell you, but I didn't have time. (Miałem ci powiedzieć, ale nie miałem czasu.)
- Przewidywanie z przeszłości: I knew he would win. (Wiedziałem, że wygra.)
- W narracji: She didn't know it would change her life. (Nie wiedziała, że to zmieni jej życie.)
- Coś, co zaraz miało się stać: We were about to leave when the phone rang. (Właśnie mieliśmy wychodzić, gdy zadzwonił telefon.)
Przykłady
- She was going to call me, but she forgot.
Miała do mnie zadzwonić, ale zapomniała. - I thought it would rain.
Myślałem, że będzie padać. - We were flying to Rome the next day.
Następnego dnia lecieliśmy do Rzymu. - He said he would be late.
Powiedział, że się spóźni. - The train was about to leave.
Pociąg miał właśnie odjechać. - I was going to buy it, but it was too expensive.
Miałem to kupić, ale było za drogie.
Typowe błędy
- „Will” w kontekście przeszłym: He said he will help → he would help.
- Czas teraźniejszy dla planu: I am going to call him, but I forgot → I was going to call him.
- Mylenie „would” (przewidywanie) z „used to” (nawyk).